15 Mart 2013 Cuma

YÜRÜME

Yazar:Oruç ARUOBA
222 Sayfa       


BİZ
Hep olmamız gerektiğini düşündüğümüz kendimiz ile
-hep biraz şaşarak-olmakta olduğumuzu
gördüğümüz kendimiz arasındaki aykırılık,sanki,
orası burası delik bir şemsiyeyle sağanak altına
çıkmışız gibi bir etki bırakır üzerimizde.

...Neyse--varsın sen;ve ben elbet
bulacağım bir yol-varsa eğer bir yol
-ya da benim varsa,bir yol bulma
yeteneğim-yetersem buna...

Hangi yöne yönelirsen yönel,
yolunun ulaşacağı bir yer vardır
-ve,hangi yere varırsan var,
çıkabileceğin yeni bir yol,
yönelebileceğin yeni bir yön...

Belirli bir yere varan kişi
-ki,varmak hep görecedir-
geride bıraktığı,katettiği yolu da
unutmamalıdır-yoluna o yönü veren,
terkettiği eski yerini de...

Her yol 
kişiye varıyor sonunda,
kişinin kendisine...
-"Roma"ya değil,
kişiye çıkıyor
her yol.
Nasıl etmeli de
her yolun çıkacağı
bir yer olmalı?
"Roma" kadar
engin,derin,karmaşık;
yüksek,geniş,dolambaçlı
olmakla,herhalde...

Unutma:Gördüğün her ışık noktası,
içinde bir kişinin oturduğu bir odanın lambası
olmasa bile,üstünde bir kişinin yürüdüğü bir sokağın
lambasıdır-ya da yürüyeceği...

Unutma:
Kişiler her yerdedir.









Hiç yorum yok: