3 Mart 2013 Pazar

Bu gece gerçekten tıkanmış durumdayım ve acayip bir sinir var üzerimde.Kimseye bir şey söyleyipte incitmek istemiyorum.Bu yüzdende hep kaçıyorum.
Hayatım boyunca kaçtım zaten.
Nedense içimdeki patlamaya hazır cazgır kızdan çok korkuyorum.Ama benim kalbim var.
Taştan değilim.
Her ne kadar üzülmez gibi görünsem de insanım.
Bende KIRILABİLİRİM....

Ve insanların hakkı olmayan kelimeleri söylemesinden iğrenircesine nefret ediyorum.
Ben o hakkı tanımadıktan sonra laf söylemek kimin haddine?

Hiç yorum yok: