4 Şubat 2013 Pazartesi


Eve geldiğimden bu yana Ölüm defteri,Dönüşüm,Aforizmalar,Çoluk çocuk,Kabil gibi eserleri okuyabilme fırsatı buldum.Ve doğruyu söylemek gerekirse beni en çok etkileyen Aforizmalar ve Çoluk çocuk oldu.Aforizmalarda ki yazıların anlamlarını ararken kendimi kaybettim ve bazı sözlerin bana ne kadar yakın olduğunu farkettim.Çoluk çocukta ise aslında ne hissetiiğimi tam anlamıyla anlatacak kelime bulamıyorum.Ben o kitapta belki saçma gelecek ama kendimi gördüm.Yada bir yandan olmak istediğim ama olamadığım beni.Kitaptaki iki kişinn yaşadıkları haytallerime dokundu.İçime gömdüğüm hayallerimi düşlerimi beynimin en parlak en aktif köşesine akın ettirdi.Bir yadan da beni üzdü.Değer verdiklerimin bir gün bu boyuttan belkide benden önce gideceğini birkez daha anlamamı sağladı.Bunu düşünmek bile şuan içimi acıtıyor.

   Ölüm kavramı bende hem çok güzel hemde çok itici bir kavram.Yaşamımın bu zamanına kadar kendi ölüm olayımdan hiç korkmadım.Sadece yapmak istediklerimi yaptıktan sonra ölmeyi diledim.Ama şimdi ölümün sevdiklerimi benden önce almasından kanım donarcasına korkuyorum.....

Hiç yorum yok: