18 Ocak 2013 Cuma

Ruhum karanlığa açık seyrediyor yine.
Ne insanları anlayabilmekteyim nede yaşadığım bu anı.
İçimden bir şeyler kıpırdıyor sessiz sakin,
Arkadan gelen müziğin sesi de bir acayip
Uyuşturuyor ruhumu.
Yalnızlığın içinde neden kalabalık bir beyin hayatı içerisindeyim.
Neden bu kadar yoğun?
Toparlayamamak artık huyum oldu.
İçimden bir ses,
-Bırak dağınık kalsın diyor.
İyi dağınık kalsında,
Ya
Ya hiç bir zaman toparlanamazsam...


1 yorum:

Cessie dedi ki...

Tyler Durden demiş ki, bırakın her şey düşeceği yere düşsün.