10 Ocak 2013 Perşembe

                                                                          MORELLA
Hayret etmek bir mutluluktur;-düş görmek bir mutluluktur.
...

Ve sonra-sonra,yasaklanmış sayfaları dikkatle okurken yasaklanmış bir ruhun içimde tutuştuğunu hissettiğimde-Morella soğuk elini benimkinin üstüne koyup alçak sesle,ölü bir felsefenin küllerinden,garip anlamları hafızama dağlanmış olan tuhaf sözcükler çıkarırdı.Sonra saatlerce yanında oyalanır,kendimi sesinin musikisine kaptırırdım-taki ezgisi dehşet dolu bir tonla alacalanana dek,-o zaman ruhumun üzerine bir gölge düştü-betim benzim sarardı ve o dünya dışı tonlar içimi ürpertiyordu.Ve böylece neşe birden solup korkuya dönüştü ve en güzel olan en iğrenç oldu.
...
Beni yer altında yatan bir ölünün anısını rahatsız etmeye iten ne oldu peki?
Sadece anımsanışı bile mor kanı şakaklardan kalbe çekmeye yeten o sesi fısıltıyla söylemeye beni hangi şeytan teşvik etti?
Hangi iblis ruhumun gizli köşelerinden konuştu,ben o loş seçeneklerin arasında,gecenin sessizliğinde,rahibin duyabileceği şekilde o heceleri fısıldarken-Morella derken?
...
                                          E.A.Poe


Hiç yorum yok: