25 Aralık 2012 Salı

Ejderha yine anıma düşmüş dolanıyor.
               Derdin nedir diye soruyorum.
                                   Sessizce bana bakıyor.

Bakıyorum kırmızımsı gözlerinin içine.                                       
                Gözlerinde yoğun bir hüzün,
                                   Sanki,Sanki oda
Benim gibi yalnızlığını,özgürlüğünü arıyor.


                                     Ejderha gözlerime bakıyor,
                           Uzun,uzun yılmadan izliyor.
                                           Ve sonunda,
                           Sessizce fısıldıyor.
--Yanındayım Remula.
--Benden korktuğunu biliyorum ama korkma.
--Ben senin istediğin saf özgürlüğünüm.
--Hayal ettiğin dünyanın en parlak köşesinde bekliyorum.
--Evet.
--Düşündüğün gibi seni bekliyorum.
--Yeniden özgür olabilirsin.
--Bu senin elinde.
--Şu an yaşadığın dünyaya katlanabilirsin.
--Seni yutmasına;Seni öldürmesine izin verme.
--Gerçek evrenine geçmen için sabretmelisin.
--Yeniden doğabilirsin.
--Ve yeniden,
--Ait olduğun hayata kavuşabilirsin.
--Sadece beni dinle.

         Ve uçuyor ejderha karanlığa.Pürüzsüz kanatları ışıldıyor ayın saflığında.Kıskanıyorum onu.
Ne kadarda özgür.Acaba gerçekten doğrumudur.Acaba hayalimdeki hayata ulaşabiliyormudur.Ah bir uzanabilsem o ışıldayan ana.Hiç ayrılmayacakmış gibi yaşayabilsem keşke o hep düşlediğim zamanda...
                                               
                                                   

Hiç yorum yok: