5 Aralık 2012 Çarşamba

Bu yol bitmeyecek sanki uzun bir yılanın sırtı gibi uzayıp gidiyor karanlıkta.Uyuyamıyorum anılar beyin odalarıma izinsizce giriyor.Ellerimin tek işi yazmak şu kısıtlı mekanda.Yapabileceğim hiç bir şey yok.


Kanatları parlıyor karanlıkta,
Sesi hoş bir melodi kalbimi rahatlatıyor.
Kokusunu içime çekiyorum.
Öyle hoş ki
Tek sorunu,
Ben uzaklaştıkça kayboluyor.
                                               
                                                             B.T.

Hiç yorum yok: